Siedem pieśni Czarodoro
Energetyczne zakończenie związku. Siedem kroków, żeby wrócić do siebie
Związek może skończyć się w kalendarzu, a dalej trwać w Tobie. Myślisz o tej osobie przy porannej kawie, układasz w głowie rozmowy, których już nie będzie, i czujesz, że jakaś część Ciebie wciąż tam została. Tak wygląda więź, której nikt nie domknął: Twoja energia płynie dalej w stronę, w którą już nie idziesz.
Energetyczne zakończenie związku to nie zapominanie i nie udawanie, że nic nie było. To zabranie z powrotem tego, co Twoje, i oddanie tego, co nie Twoje. Spokojnie, bez nienawiści, krok po kroku.
Poniżej jest siedem pieśni, które napisałem na tę drogę. Każda dotyka innego miejsca, od wybaczenia sobie, przez wdzięczność za to, co było, po powrót do siebie. Słuchaj ich po kolei, w ciszy, najlepiej w słuchawkach. Nic nie musisz robić na siłę. Wystarczy, że posłuchasz i pozwolisz odejść temu, co jest już gotowe do odejścia.
Część 1 z 7
Wybaczam sobie, że nie wiedziałem
Pierwszy krok jest najbliżej Ciebie. Po rozstaniu najczęściej osądzamy siebie: za słowa, które padły nie w porę, za decyzje, których się wstydzimy, za to, że mogło się zrobić coś lepiej. Ta pieśń jest rozmową z własnym sercem o tym, że uczenie się miłości to proces, a błędy były częścią nauki. Dopóki obwiniasz siebie, trzymasz tę historię przy sobie. Wybaczenie sobie ją puszcza.
„Bo jestem tylko człowiekiem, co uczy się światła po ciemku”
Część 2 z 7
To dobrze, że nie wszystko się udało
Ta część dotyka pytania, które wraca po każdym końcu: czy to, że się nie udało, znaczy, że czegoś mi brakuje. Pieśń odpowiada inaczej niż świat, który każe wygrywać. Miłość, która nie została odwzajemniona, uczy głębszego współczucia, a zamknięte drzwi prowadzą na ścieżki, których inaczej nie byłoby. Zdejmuje z Ciebie ciężar tego, że wszystko musiało się udać.
„Nie jestem tutaj po to, by wygrywać. Jestem tu, by czuć”
Część 3 z 7
Nie muszę być kimś więcej
Po rozstaniu łatwo uwierzyć, że wystarczyło bardziej się postarać, a ta druga osoba by została. Ta pieśń dotyka zmęczenia ciągłym udowadnianiem swojej wartości. To moment, w którym odkładasz zbroję i przestajesz traktować siebie jak projekt do naprawy. Już teraz jesteś całością, z całą swoją niedoskonałością, a godności nie trzeba zdobywać, bo już ją masz.
„Mogę się zatrzymać i przytulić to, co we mnie drży”
Część 4 z 7
Dziękuję, że byłaś
Środek drogi to pożegnanie z wdzięcznością zamiast z żalem. Ta pieśń nie zatrzymuje drugiej osoby i nie szuka winnych. Patrzy na nią jak na lekcję, lustro, czasem ranę, a czasem balsam, i pozwala jej odejść. Dotyczy każdego rozstania: miłosnego, przyjacielskiego, życiowego. Wdzięczność za to, co było, domyka więź łagodniej niż złość.
„Nie chcę zatrzymywać w dłoni czegoś, co chce odejść”
Część 5 z 7
Nie noszę już Twojego bólu
Ta część dotyka czegoś, co po związku zostaje najdłużej: cudzego bólu, który nosimy jak swój. Krzywda, na którą wciąż czekasz z przeprosinami, i cień, który nie był Twój. Pieśń prowadzi przez rozpoznanie krzywdy, zrozumienie, że druga strona też mogła być zagubiona, aż do oddania tego bólu z łagodnością. Śpiewana z męskiej perspektywy, ale mówi o tym, co zna każdy: możesz współczuć i rozumieć, a mimo to nie zabierać ze sobą tego, co nie należy do Ciebie.
„Oddaję Ci go z łagodnością, żeby wrócić do siebie”
Część 6 z 7
Pozwalam odejść
To nie piosenka do słuchania w tle, tylko mantra odpuszczenia, nagrana w strojeniu 432 Hz, w tempie spokojnego serca. Dotyka ciężaru, który dźwigasz z przyzwyczajenia, żalów, które nie są Twoje, i wewnętrznego dziecka, które kiedyś błagało o uznanie. Prowadzi do wybaczenia sobie i do słów: jestem wolny, jestem pusty, jestem pełen miłości. Słuchaj jej w ciszy, z zamkniętymi oczami, nigdy w samochodzie. Może poruszyć mocne emocje i wspomnienia, więc po wysłuchaniu warto się uziemić: wyjść na spacer, coś zjeść, dotknąć ziemi.
„Pozwalam odejść. Nie muszę już dźwigać”
Część 7 z 7
Wróciłem do siebie
Ostatnia część zamyka drogę tam, gdzie powinna się kończyć: u Ciebie. Dotyka szukania siebie w oczach drugiej osoby, w rolach i w tym, co trzeba komuś udowodnić, aż do chwili, w której widać, że było się wszędzie, tylko nie u siebie. Zdejmujesz maski i wracasz do domu, którym jest zgoda ze sobą. Śpiewana przez mężczyznę o męskiej drodze, a kobietom pokazuje, jak wygląda ta sama podróż od drugiej strony.
„Jestem u siebie. Wreszcie”
Siedem pieśni to siedem miejsc, w których stara więź jeszcze trzyma. Energetyczne zakończenie związku dzieje się w nich po kolei: najpierw przestajesz obwiniać siebie, potem dziękujesz, oddajesz cudzy ciężar i wracasz do siebie.
Jeśli po wysłuchaniu czujesz, że ta osoba dalej ciągnie Twoją energię, mogę Ci w tym pomóc, robiąc oczyszczenie energetyczne. Możesz też po prostu napisać na magia.czarodoro@gmail.com, chętnie odpowiem.
Jacek z Czarodoro